Μια σοβαρότατη καταγγελία για σεξουαλική βία έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τις τελευταίες ημέρες, μετά τη δημοσίευση ενός κειμένου περίπου 2.500 λέξεων στο Indymedia.
Η γυναίκα που υπογράφει την καταγγελία, χωρίς να δημοσιοποιεί το όνομα του άνδρα στον οποίο αναφέρεται, υποστηρίζει ότι υπέστη επανειλημμένα σεξουαλική κακοποίηση από το 2022 και για διάστημα περίπου ενάμιση έτους.
Όπως αναφέρει, χρειάστηκε μεγάλο χρονικό διάστημα και ψυχοθεραπεία προκειμένου να αναγνωρίσει όσα –κατά την περιγραφή της– είχε βιώσει ως περιστατικά βιασμού και κακοποίησης.
Το παράδοξο με τον «αντισεξιστή»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιγραφή που δίνει για τον άνδρα.
Σύμφωνα με την καταγγέλλουσα, πρόκειται για πρόσωπο που στον κοινωνικό και επαγγελματικό του περίγυρο θεωρούνταν «αντιφασίστας, αντιρατσιστής, αντισεξιστής».
Και κάπου εδώ βρίσκεται η ειρωνική πλευρά της υπόθεσης.
Τόσα χρόνια ακούμε ότι τα πολιτικά «παράσημα» αποτελούν περίπου πιστοποιητικό ηθικής ανωτερότητας. Αντιφασίστας; Καλός. Αντιρατσιστής; Ακόμη καλύτερα. Αντισεξιστής; Τότε μάλλον… υπεράνω υποψίας.
Μόνο που η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν λειτουργεί με κομματικές ταυτότητες και ιδεολογικά βιογραφικά.
Ούτε η Δεξιά έχει το μονοπώλιο της αρετής, ούτε η Αριστερά το μονοπώλιο της ηθικής.
Όταν η καταγγελία αφορά «δικό τους» άνθρωπο
Η υπόθεση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακριβώς επειδή αφορά έναν άνθρωπο που, σύμφωνα με την καταγγελία, κινούνταν στον χώρο των αντισεξιστικών και αντιφασιστικών κινημάτων.
Γιατί τότε καταρρέει εύκολα η βολική θεωρία ότι η βία κατά των γυναικών είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό κάποιου συγκεκριμένου πολιτικού ή ιδεολογικού χώρου.
Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο απλή και πολύ λιγότερο βολική: Ένας άνθρωπος μπορεί να δηλώνει οτιδήποτε. Αυτό που μετράει είναι η συμπεριφορά του.
Και αν κάποιος επικαλείται την ισότητα, τον σεβασμό και τα δικαιώματα, οι απαιτήσεις από τη συμπεριφορά του θα έπρεπε να είναι ακόμη μεγαλύτερες.
