Pin It

Του Παύλου Μαρινάκη.

Όπως είναι γνωστό, ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει ξεκινήσει απεργία πείνας με αίτημα τη χορήγηση τρίτης άδειας εξόδου από τη φυλακή κατά τους τελευταίους οκτώ μήνες και την κατάργηση του εισαγγελικού «βέτο». Με αφορμή αυτή την εξέλιξη, επανεμφανίστηκαν ενδοκυβερνητικές και εξωκυβερνητικές φωνές που παρουσιάζουν την απόρριψη του αιτήματός του ως αποστέρηση δικαιώματος το οποίο, μάλιστα, ίσχυε και προ της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, όμως, αλήθεια έτσι;

Ας πάρουμε τα γεγονότα με τη σειρά: Ο Δημήτρης Κουφοντίνας κρατείται από το 2002 και είναι καταδικασμένος σε έντεκα φορές ισόβια κάθειρξη. Ζητά άδεια σύμφωνα με το άρθρο 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα, το οποίο, όταν ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, προέβλεπε ότι για εγκλήματα όπως αυτά που έχει καταδικαστεί ο Κουφοντίνας «άδειες χορηγούνται δύο έτη πριν τη συμπλήρωση είκοσι ετών πραγματικής έκτισης της ποινής, προκειμένου για ποινή ισόβιας κάθειρξης». Άρα, αν η Κυβέρνηση δεν καταργούσε αυτό το εδάφιο, ο Κουφοντίνας δεν θα δικαιούταν άδεια νωρίτερα από το 2020.

Επειδή, όμως, η νομοθετική εξουσία ανήκει στη Βουλή και η πλειοψηφία έκρινε ότι η διάταξη πρέπει να αλλάξει (και, φυσικά, κρίνεται πολιτικά για αυτό), ας δούμε αν ακόμα και με το ισχύον πλαίσιο αδειών ο Δημήτρης Κουφοντίνας δικαιούται άδεια. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, πέρα από το χρόνο έκτισης ποινής που πλέον πληροί ο τρομοκράτης, πρέπει να ισχύουν ταυτόχρονα τρεις ακόμα προϋποθέσεις: Πρώτον, να μην εκκρεμεί κατά του καταδίκου ποινική διαδικασία για αξιόποινη πράξη σε βαθμό κακουργήματος ή διαδικασία εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης ή έκδοσης σε τρίτη χώρα. Δεύτερον, να εκτιμάται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος τελέσεως, κατά τη διάρκεια της άδειας, νέων εγκλημάτων. Και τρίτον, να συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την προσδοκία ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγής και ότι ο κρατούμενος δεν θα κάνει κακή χρήση της αδείας του.

Πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις ο Κουφοντίνας; Ως προς την πρώτη προϋπόθεση, ναι. Ως προς τη δεύτερη, έχουμε τα εξής δεδομένα: Ο Δημήτρης Κουφοντίνας καθ’ όλη τη διάρκεια της κράτησής του είναι αμετανόητος, δημοσιεύοντας μέσα από τη φυλακή βιβλία και μανιφέστα υπέρ της «ένοπλης πάλης». Επιπλέον, δεν κρύβει τις σχέσεις του με φιλοτρομοκρατικές φράξιες. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο κίνδυνος να εμπλακεί ως φυσικός ή ηθικός αυτουργός σε νέα αδικήματα είναι τουλάχιστον υπαρκτός. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση, όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τη φυγή προ ετών του Χριστόδουλου Ξηρού επίσης συνηγορούν προς την ύπαρξη και αυτού του κινδύνου.

Αυτή η κρίση δεν βασίζεται σε πολιτική τοποθέτηση, αλλά ταυτίζεται με το Συμβούλιο Εφετών Πειραιά, το οποίο αναφέρει σε προ διετίας βούλευμά του ότι «κατά τον χρόνο κράτησης ουδόλως διαφοροποιήθηκε το συνειδησιακό υπόβαθρο  που ώθησε τον κρατούμενο στην τέλεση των προαναφερθέντων παράνομων πράξεων και δεν έχει μεταμεληθεί, αφού εξακολουθεί να αναφέρεται σε πολιτική και όχι ποινική ευθύνη.  […] Επισημαίνεται επιπλέον ότι το υπόλοιπο της επιβληθείσας ποινής είναι μεγάλο , γεγονός που ενισχύει την κρίση του Συμβουλίου τούτου περί ύπαρξης κίνδυνου φυγής κατά την διάρκεια της αδείας.»

Τελικά, όμως, έχει απορριφθεί το αίτημα του Κουφοντίνα; Όσο και αν εκπλαγείτε, όχι. Το αίτημα δεν έχει εξεταστεί, καθώς το Συμβούλιο Φυλακών δεν έχει νόμιμη σύνθεση, λόγω της αυτοεξέρεσης των δυο (υπό πειθαρχικό έλεγχο) Εισαγγελέων. Όταν θα μπορεί να συνεδριάσει, θα κριθεί ό,τι είναι να κριθεί, είτε προς τη μία κατεύθυνση, είτε προς την άλλη. Μάλιστα, ο προεδρεύων Εισαγγελέας δεν έχει δικαίωμα «βέτο», όπως σκοπίμως θρυλείται, αλλά δικαίωμα προσφυγής στο αρμόδιο Δικαστήριο Εκτέλεσης Ποινής, ώστε να αποφανθεί εκείνο για τη νομιμότητα ή μη της άδειας.

Τι κάνει, λοιπόν, αυτή τη στιγμή με την απεργία πείνας του ο Δημήτρης Κουφοντίνας; Διεκδικεί κάποιο δικαίωμα που παρείχε η Δημοκρατία μας όλα αυτά τα χρόνια σε ομοίους του; Όχι. Εκβιάζει για προνομιακή μεταχείριση, εκμεταλλευόμενος τη «φήμη» του, τους υποστηρικτές του εντός ή εκτός Κυβέρνησης και την άγνοια του κόσμου ως προς τη νομοθεσία και όλα τα πραγματικά περιστατικά. Αποτελούν όλα αυτά έκπληξη; Δυστυχώς όχι. Και είναι λίγα από τα πολλά που πρέπει να αλλάξουμε για να επανέλθει στην κοινωνία μας η ομαλότητα, η νομιμότητα και η ισονομία.

Παύλος Μαρινάκης

Δικηγόρος, Αντιπρόεδρος ΟΝΝΕΔ

Related Articles

Τον θυμάμαι τον Νικολάε... κι ας ήμουν 11 χρονών Τον θυμάμαι τον Νικολάε... κι ας ήμουν 11 χρονών
Του Ηλία Ψυχογιού* Πόσοι στ’ αλήθεια θυμούνται τον Νικολάε Τσαουσέσκου, τον κομμουνιστή ηγέτη της Ρουμανίας, ο οποίος πριν από σχεδόν 30 χρόνια απομακρύνθηκε βίαια από την εξουσία και κατέληξε μαζί...
Το Λάτσειο Κέντρο εγκαυμάτων και του Πολάκη τ’ αραλίκι Το Λάτσειο Κέντρο εγκαυμάτων και του Πολάκη τ’ αραλίκι
Η Ελλάδα διαθέτει ένα μοναδικό, για τα δεδομένα της νοτιοανατολικής Ευρώπης, κέντρο εγκαυμάτων, τ' οποίο την ύστατη στιγμή δε μπόρεσε να εξυπηρετήσει το σκοπό του.Πρόκειται για μία μονάδα που...
Από το '03 έως το '18: Βήμα-βήμα η μεθόδευση της αποφυλάκισης Κουφοντίνα Από το '03 έως το '18: Βήμα-βήμα η μεθόδευση της αποφυλάκισης Κουφοντίνα
Tης Βασιλικής Τζότζολα.Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2003. Έναρξη της δίκης της τρομοκρατικής οργάνωσης «17 Νοέμβρη». Η πρώτη μου παράσταση ως δικηγόρου σε δικαστήριο. Συνεργάτης του Αλέξανδρου Λυκουρέζου,...
Μάτι, όπως Τσερνόμπιλ: Αυτό θα πει κομμουνισμός Μάτι, όπως Τσερνόμπιλ: Αυτό θα πει κομμουνισμός
Προσοχή: Κομμουνισμός δεν σημαίνει φονικές καταστροφές. Ούτε καν, απαραίτητα, δολοφονική αμέλεια. Αυτά απαντώνται παντού, σε όλα τα συστήματα. Κομμουνισμός, όμως, σημαίνει "πιστεύω πως έχω το δικαίωμα...
Ένας στρατός από μωρούς Ένας στρατός από μωρούς
Του Στέλιου Ιατρού. Το 1095, ο Πάπας Ουρβανός Β΄ κάλεσε τους Χριστιανούς άρχοντες της Ευρώπης ν’ αναλάβουν μια Σταυροφορία, την α΄ για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων απ’ τους Άραβες. Στα επόμενα...
Άνθρωποι και σκουλήκια Άνθρωποι και σκουλήκια
Του Γιώργου Θεωδορίδη. Έσπασα το κεφάλι μου να βρω κατάλληλο τίτλο για αυτό το κομμάτι. Τα χέρια μου τρέμουν καθώς πληκτρολογώ. Ο πόνος, η οργή, η θλίψη, η ευθύνη/ανευθυνότητα που αισθάνομαι και εγώ...
«Η κόλαση είναι.. επίγεια» «Η κόλαση είναι.. επίγεια»
Της Κέλλυς Σαουάχ- Μαραγκουδάκη. Μαύρες μνήμες από εκείνες στην Ηλεία του 2007 ήρθαν να δώσουν τη θέση τους στο παρόν  της Κινέτας και της Ανατολικής Αττικής του 2018. Για ακόμη μια φορά η χώρα...
Από την Ακρόπολη του Περικλή στα αυθαίρετα των γραφικών Από την Ακρόπολη του Περικλή στα αυθαίρετα των γραφικών
Του Ανδρέα Θεοδωρακόπουλου*    Όμως το ξέρουμε, καμιά δύναμη δεν μπορεί                   &...
Ο μεγαλοφυής αμοραλισμός του Αλέξη Τσίπρα Ο μεγαλοφυής αμοραλισμός του Αλέξη Τσίπρα
Να ξεκινήσουμε με έναν ορισμό. Αμοραλιστής δεν είναι ο ανήθικος, αλλά εκείνος που δεν έχει αίσθηση ηθικής. Δεν είναι ο κακός, ως αντίθετος του καλού, αλλά εκείνος που είναι αδιάφορος ως προς το αγαθό...
Κύριε Πρωθυπουργέ... Κύριε Πρωθυπουργέ...
Του Νίκου Καρατουλιώτη. Κύριε Πρωθυπουργέ, Κάθε φορά στο ίδιο έργο θεατές. Βαρύγδουπες συνεντεύξεις, κριτικές, τι έπρεπε και τι δεν έπρεπε να γίνει.Θα αποφύγω να μιλήσω για την κρατική...

Tags: