Ακριβώς 5 μήνες πριν, συντελέστηκε η μεγαλύτερη πολιτική ρεβάνς στην ιστορία όχι μόνον των ΗΠΑ, αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Διότι μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ επικράτησε του Τζο Μπάιντεν στις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών, ωστόσο οι πολιτικές που κομίζει η νέα θητεία Τραμπ έχουν αρχίσει να επηρεάζουν οριζόντια σχεδόν όλον τον πλανήτη.
- του Αναστάσιου Πουλόπουλου, φιλολόγου
Η «ατζέντα Τραμπ» σε αδρές γραμμές περιλαμβάνει: την επίτευξη ειρήνης στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας, την αποκαθήλωση κάθε ίχνους της woke ατζέντας, τον τερματισμό των πολιτικών που στηρίχθηκαν στο παραμύθι της «κλιματικής κρίσης», περιορισμό της λαθρομετανάστευσης, την εξυγίανση του δημοσίου τομέα μέσω εξοικονόμησης από παράλογες σπατάλες και την πάταξη του βαθέως κράτους, καθώς και την ενίσχυση της ελευθερίας του λόγου. Αυτά τα βασικά προτάγματα προσπαθεί να προωθήσει το «σύστημα Τραμπ» και στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο που έχει αλωθεί πλήρως από τις ψευτοπροοδευτικές πολιτικές.
Το είδαμε να συμβαίνει στη Γερμανία, με την πλήρη υποστήριξη του Έλον Μασκ στην Άλις Βάιντελ, επικεφαλής της AfD. Την ίδια υποστήριξη δέχτηκε και ο Νάιτζελ Φάρατζ στη Μεγάλη Βρετανία, με το ReformUK του οποίου ηγείται, να βρίσκεται πλέον στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων. Ανάλογη στήριξη παρείχε ο Τζέι Ντι Βανς στον Καλίν Τζεορτζέσκου, τον νικητή των τελευταίων προεδρικών εκλογών στη Ρουμανία, οι οποίες ακυρώθηκαν και επαναπροκηρύχθηκαν, κατηγορώντας κατάμουτρα τις φιλελεύθερες ελίτ για έλλειψη δημοκρατίας.
Επιπλέον, σε μια σειρά από χώρες κυβερνούν ηγέτες που βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος με τον Αμερικανό πρόεδρο. Πρώτα απ’ όλα με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, με τον οποίον μοιράζονται τις ίδιες εθνοσυντηρητικές απόψεις. Επίσης, στενοί του σύμμαχοι, πολιτικοί και ιδεολογικοί, είναι ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο Ναρέντρα Μόντι, με τους οποίους οικοδομεί τον πιο φιλόδοξο εμπορικό εγχείρημα σύζευξης Ανατολής και Δύσης. Άλλοι ηγέτες κοντά στον Τραμπ είναι η Τζόρτζια Μέλονι και ο Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίοι είχαν σπεύσει να τον επισκεφθούν πολύ πριν την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του, καθώς και ο Χαβιέ Μιλέι, η πηγή έμπνευσης του περίφημου «Τμήματος Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας».
Τί συμβαίνει όμως στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα, το τοπίο στη δεξιά πτέρυγα του πολιτικού φάσματος είναι διασπασμένη. Υπάρχει ένας ισχυρός αντισυστημικός πόλος, η Ελληνική Λύση, που αγγίζει ποσοστά πέριξ του 10%, και άλλα δύο μικρότερα κόμματα, η Νίκη και η Φωνή Λογικής. Από αυτούς τους σχηματισμούς, η Ελληνική Λύση έχει προς το παρόν το προβάδισμα στην εκπροσώπηση της «ατζέντας Τραμπ» στην Ελλάδα. Και αυτό γιατί η Νίκη φαίνεται να μην έχει το πολιτικό θάρρος (ή να μη θέλει) να σηκώσει αυτό το βάρος, ενώ η Φωνή Λογικής με συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις και δηλώσεις διατηρεί μια απόσταση από την τραμπική οπτική των πραγμάτων.
Η Ελληνική Λύση και ο πρόεδρος της Κυριάκος Βελόπουλος, από την αρχή του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας κράτησε σαφείς αποστάσεις από τη «σωστή πλευρά της ιστορίας» όταν όλοι στήριζαν «100-0» την Ουκρανία και τη συνέχιση του πολέμου που καταστρέφει την ευρωπαϊκή οικονομία. Υποστηρίζει την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία και μία ισορροπημένη εξωτερική πολιτική. Την ίδια στιγμή, φερέλπιδα αρχηγός «κόμματος» ψήφιζε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπέρ της χρηματοδότησης με 35 δις του πολέμου στην Ουκρανία.
Παράλληλα, ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει υποσχεθεί την κατάργηση του νόμου για τον γάμο ομοφυλοφίλων, την απαγόρευση των gay pride και εν γένει την καταπολέμηση της woke ατζέντας. Αυτές οι θέσεις βρίσκονται σε απόλυτη αρμονία με την επίσημη πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ.
Άλλα σημεία της πολιτικής Βελόπουλου που ταυτίζονται με την πολιτική Τραμπ στις ΗΠΑ είναι η εκ βαθέων αναδιάρθρωση του κράτους, με την κατάργηση περιττών δομών του ευρύτερου δημοσίου τομέα (ανεξάρτητες αρχές κλπ) και ο περιορισμός της σπατάλης. Επιπλέον, διαθέτει ένα οικονομικά φιλελεύθερο πρόγραμμα, με την εφαρμογή το οποίου φιλοδοξεί να αυξήσει την ευημερία του ελληνικού λαού.
Τέλος, ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ελληνική Λύση είναι υπέρ της πλήρους ελευθερίας του λόγου, καθώς ο ίδιος έχει υπάρξει θύμα της «προοδευτικής» λογοκρισίας. Όλοι θυμόμαστε την άγρια κόντρα του Βελόπουλου με τα Ellinika Hoaxes, τους λογοκριτές του διαδικτύου. Επίσης, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης έχει μηνυθεί από τον «εθνικό μηνυτή» Παναγιώτη Δημητρά, σε μια προσπάθεια να τον λογοκρίνει για τις πολιτικές του θέσεις. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο ότι το κόμμα Νίκη ψήφισε υπέρ της άρσης ασυλίας του Βελόπουλου για τη συγκεκριμένη μήνυση. Πρόσφατα δε, ο Κυριάκος Βελόπουλος υπερασπίστηκε τους διωκόμενους Τζεορτζέσκου και Λεπέν κατηγορώντας τις ευρωπαϊκές ελίτ για αντιδημοκρατικές μεθόδους. Στην ουσία, ταυτίστηκε πλήρως με την ομιλία του Αμερικανού αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς, στο Μόναχο. Να υπενθυμίσουμε και πάλι ότι η γνωστή για τις οσφυοκαμπτικές της ικανότητες αρχηγός «κόμματος» και ευρωβουλευτής, πήρε σαφείς αποστάσεις από τις δηλώσεις Βανς.
Είναι φανερό λοιπόν ότι από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα και πολιτικούς αρχηγούς ο πιο κοντινός στην ατζέντα Τραμπ, λόγω και έργω, είναι ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ελληνική Λύση. Το γεγονός αυτό, φαίνεται να επιβεβαιώνει και η πρόσφατη ανάρτηση στο Χ του στενού συνεργάτη και συμβούλου του Ντόναλντ Τραμπ, George Παπαδόπουλος.
Ο Παπαδόπουλος, σε μια ανάρτηση που μόνο τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, κατακεραυνώνει την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τις επιλογές της στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας και για την υιοθέτηση woke πολιτικών σε αντίθεση με την Εκκλησία, αναφέροντας ότι η κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει. Μπορεί ο Παπαδόπουλος να μην αναφέρεται ευθέως στην Ελληνική Λύση και τον Κυριάκο Βελόπουλο, ωστόσο σκιαγραφεί ένα πολιτικό πλαίσιο ταυτόσημο με αυτό με το οποίο πολιτεύεται τα τελευταία χρόνια ο ίδιος και το κόμμα του.
Εν κατακλείδι, εκτιμούμε ότι η «ατζέντα Τραμπ» είναι θέμα χρόνου να εδραιωθεί και να κυριαρχήσει στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας, όπως συμβαίνει και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Αποτελεί δε την τελευταία γραμμή άμυνας στον πόλεμο απέναντι στον ολοκληρωτισμό της πολιτικής ορθότητας και των ψευτοπροοδευτικών ελίτ.
Στο χέρι μας είναι να το πετύχουμε.
