ΚΝΕ: Αναβιώνει τον εμφύλιο στο Βίτσι

321
Seajets Amorgos

Στα πλαίσια της «Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσής» της, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) οργάνωσε μαζική πορεία στα ορεινά του Βίτσι στη Φλώρινα. Μέλη και φίλοι της ΚΝΕ περπάτησαν «στα χνάρια του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ)», όπως οι ίδιοι διακήρυξαν, ενώ από τα μεγάφωνα ακουγόταν το τραγούδι «Νέο αντάρτικο και πάλι». Οι εικόνες δείχνουν μακριές πομπές με κόκκινες σημαίες και σύμβολα του ΚΚΕ να διασχίζουν τα ίδια βουνά όπου, πριν από 77 χρόνια, οι κομμουνιστικές δυνάμεις ηττήθηκαν οριστικά.

Το Βίτσι και ο Γράμμος υπήρξαν τα τελευταία οχυρά του ΔΣΕ κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου (1946-1949). Εκεί, ο Ελληνικός Στρατός απέκρουσε την τελευταία μεγάλη επίθεση των ανταρτών. Η νίκη αυτή δεν ήταν απλώς στρατιωτική. Διασφάλισε ότι η Ελλάδα παρέμεινε δημοκρατική, ελεύθερη και εδαφικά ακέραια, μακριά από τον σοβιετικό κλοιό που κατέλαβε την Ανατολική Ευρώπη. Χωρίς αυτή τη νίκη, η χώρα κινδύνευσε να μετατραπεί σε λαϊκή δημοκρατία υπό κομμουνιστικό έλεγχο, με όλες τις συνέπειες που γνωρίζουμε από γειτονικά κράτη: καταστολή, φυλακίσεις και μαζική φυγή πληθυσμών.

Η ΚΝΕ, ως νεολαία του ΚΚΕ, παρουσιάζει αυτές τις δραστηριότητες ως «συγκλονιστικές στιγμές» και «μεγαλειώδεις σελίδες Ιστορίας». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για στοχευμένη προσπάθεια αναβίωσης του εμφυλιοπολεμικού διχασμού. Ο ΔΣΕ, που ιδρύθηκε το 1946 ως στρατιωτικός βραχίονας του ΚΚΕ, ευθύνεται για χιλιάδες νεκρούς, εκτελέσεις πολιτικών αντιπάλων, απαγωγές παιδιών (το γνωστό «παιδομάζωμα») και συστηματική προσπάθεια ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης με ένοπλα μέσα. Η πορεία στα βουνά, με τα κόκκινα λάβαρα και τα αντάρτικα τραγούδια είναι πολιτική πράξη που εξιδανικεύει την ένοπλη βία κατά του ελληνικού κράτους και προβάλλει ως πρότυπο μια αποτυχημένη κομμουνιστική εξέγερση. Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ συνεχίζουν να αρνούνται να αποκηρύξουν πλήρως τα εγκλήματα του Στάλιν, του Ζαχαριάδη και του ΔΣΕ, ενώ διατηρούν ρητορική που δικαιολογεί την ένοπλη πάλη «όταν χρειάζεται».

Η Ελλάδα του 2026 δεν είναι η Ελλάδα του 1949. Ο Ελληνικός Στρατός, οι δημοκρατικοί θεσμοί και ο ελληνικός λαός πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος για να κρατήσουν τη χώρα στη Δύση και στην ελευθερία. Οι δραστηριότητες της ΚΝΕ στα βουνά του Βίτσι υπενθυμίζουν ότι ορισμένοι δεν έχουν αποδεχθεί ακόμα αυτή την ιστορική πραγματικότητα. Αντί για «αντιιμπεριαλισμό», η ουσία είναι η ίδια: προσπάθεια ιδεολογικής διείσδυσης και αναζωπύρωσης διχαστικών αφηγημάτων σε νέες γενιές.

Η ιστορική μνήμη πρέπει να είναι ακριβής, όχι εργαλείο πολιτικής προπαγάνδας. Η νίκη του 1949 δεν ήταν ήττα της Αριστεράς. Ήταν νίκη της Ελλάδας.

Aktor ΑΜΚ 2026