Η πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», Μαρία Καρυστιανού, παραχώρησε συνέντευξη στο ραδιόφωνο του Alpha 98,9, όπου ξεδιπλώσε τις απόψεις της σε κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, μεταναστευτικού και οικονομίας.
Για την ελληνοτουρκική διαχείριση δήλωσε χαρακτηριστικά: «Η εξωτερική πολιτική θα πρέπει να είναι μια γραμμή, ένα υπουργείο που δεν θα αλλάζει ανάλογα με την κυβέρνηση. Τα δικαιώματα της χώρας είναι πάνω από τις ζωές μας… Όταν πας να συζητήσεις θα πρέπει να έχεις πλήρη εικόνα τι θέλεις εσύ και τι ζητούν οι άλλοι, ακόμα και να έχεις κάνει ψυχανάλυση των ανθρώπων με τους οποίους θα βρεθείς».
Η ιδέα της «ψυχανάλυσης» των Τούρκων συνομιλητών είναι πραγματικά πρωτότυπη και μόνο γέλωτα μπορεί να προκαλέσει. Αποκαλύπτει μια επικίνδυνα ερασιτεχνική προσέγγιση στη διπλωματία. Η εξωτερική πολιτική δεν είναι συνεδρία ψυχοθεραπείας ούτε παιχνίδι εικασιών για τα προσωπικά κίνητρα του Ερντογάν. Απαιτεί σαφή στρατηγική, ισχυρή αποτρεπτική δύναμη, σταθερές συμμαχίες και κόκκινες γραμμές. Όχι καφενειακές αναλύσεις ψυχολογίας.
Στο μεταναστευτικό η κ. Καρυστιανού ήταν εξίσου «σκληρή» στα λόγια, αλλά πολύ πιο συμβατική στην ουσία: «Οφείλουμε να προστατεύουμε τα σύνορα… Εγώ που πήγα μετανάστρια και έφυγα για βιοποριστικούς λόγους στην Αγγλία πήγαινα με διαβατήριο… Όχι δεν βυθίζουμε καμία βάρκα και δεν πνίγουμε κανέναν, γιατί είμαστε άνθρωποι. Να μπορώ να μεταφέρω τους ανθρώπους σε ένα κέντρο για να γίνει καταγραφή, για να δούμε αν πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσυλο, διαφορετικά θα πρέπει να γίνει απέλαση».
Στην πράξη όμως προτείνει ακριβώς την ίδια πολιτική που εφάρμοσαν επί χρόνια ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ: «ασφαλή σύνορα» στα λόγια και «ανθρωπιστική» διαχείριση στην πράξη. Δηλαδή το Λιμενικό να συνεχίσει να λειτουργεί ως θαλάσσιο ταξί για χιλιάδες αφροασιάτες λαθρομετανάστες που επιδιώκουν να φτάσουν στην Ευρώπη. Καμία ουσιαστική αναφορά σε πραγματική αποτροπή στα σύνορα, σε ερητικά κλειστά θαλάσσια σύνορα, σε συστηματικά pushbacks ή σε μέτρα που να κόβουν τις ροές στην πηγή. Η προσωπική της ιστορία ως νόμιμης μετανάστριας είναι σεβαστή, αλλά δεν απαντά στο πρόβλημα της ανεξέλεγκτης μαζικής παράνομης εισροής.
Τέλος, ερωτηθείσα για το νούμερο ένα πρόβλημα των πολιτών, την ακρίβεια, η κ. Καρυστιανού απάντησε: «Το πρώτο πράγμα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας είναι η βούληση… Η πολιτική βούληση είναι προϋπόθεση για αυτό».
Η φράση αυτή είναι αποκαλυπτική. Δείχνει ότι το κόμμα δεν διαθέτει συγκεκριμένο, κοστολογημένο πρόγραμμα για το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Αντί για στοχευμένα μέτρα για τη μείωση της φορολογίας, καταπολέμηση των καρτέλ και ενίσχυση του ανταγωνισμού, προσφέρει μόνο γενικότητες και ευχολόγια. Ο πολίτης δεν ζητά «βούληση», ζητά λύσεις που να μειώνουν άμεσα τις τιμές στο ράφι.
Συνολικά, η συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού δείχνει ένα κόμμα που υιοθετεί σκληρή ρητορική, αλλά στην ουσία επαναλαμβάνει ή δεν ξεπερνά τις αποτυχημένες πολιτικές του παρελθόντος στα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία.
