Καλεσμένος στην εκπομπή «Τετ α Τετ» με τον Τάσο Τρύφωνος στον Alpha Κύπρου βρέθηκε ο Γιώργος Μαζωνάκης το βράδυ της Κυριακής 12 Ιουλίου. Ο δημοφιλής τραγουδιστής προχώρησε σε μια εφ’ όλης της ύλης εξομολόγηση, μιλώντας ανοιχτά και για τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο.
Περιγράφοντας τη στιγμή της σύλληψής του, ανέφερε πως επέστρεφε από τη βόλτα με τον σκύλο του όταν δύο αστυνομικοί με πολιτικά του χτύπησαν την πόρτα, δείχνοντάς του το σχετικό έγγραφο. Όπως του εξήγησαν, η διαδικασία κινήθηκε μετά από υπογραφές τριών συγγενών πρώτου βαθμού. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι εκείνη την περίοδο ένιωθε ήδη περίεργα, γι’ αυτό και αντιμετώπισε το γεγονός με απόλυτη ψυχραιμία.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης είπε στη συνέχεια: «Τα προηγούμενα χρόνια πίστευα πράγματα για τον εαυτό μου, τα οποία δεν ήταν καν μέρος του εαυτού μου. Ήμουν πάρα πολύ ήρεμος. Η μια μου η αδερφή ήταν έξω και με περίμενε με το αυτοκίνητο να ακολουθήσει το περιπολικό.
Αυτό για εμένα ήταν πάρα πολύ κακό, στα πλαίσια του αστείου. Εκείνες τις ημέρες προσπαθούσαν να πάρουν τον σκύλο από εμένα… Εγώ εκείνη την ώρα μαγείρευα, έφτιαξα μια ωραία μακαρονάδα, έφαγα, έκανα ντουζ, πήγα στο περιπολικό και πήγα στο Δρομοκαΐτειο».
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ανέφερε επίσης: «Είχα έναν φόβο με την εξουσία. Τα τελευταία χρόνια όχι τόσο πολύ… Οπότε συζητούσαμε μέσα στο περιπολικό. Ήταν αρκετά ευγενείς για να μη νιώθω άβολα. Υπήρχε μια αμφισβήτηση μέσα μου, τι θα γίνει… Άρχισα να σκέφτομαι τα πρακτικά θέματα σε περίπτωση που μείνω. Γιατί γίνεται αυτό; Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό;
Πίστευα ότι δεν θα με κρατήσουν. Εγώ πριν ήμουν στο Voice, έδινα συνεντεύξεις, πώς γίνεται ξαφνικά αυτός να έχει περίεργη συμπεριφορά; Κάτι υποθάλπει από κάτω, το οποίο δεν το ξέρω. Υπάρχουν και οι ιδιωτικές κλινικές και οι δημόσιες, δεν ήξερα τι συμβαίνει στο δημόσιο, είμαι ένας άνθρωπος που είμαι ντροπαλός και στην έκθεσή μου κάποιοι πίστευαν ότι είμαι αλαζόνας, αυτή ήταν μία άμυνα. Είμαι ντροπαλό παιδί, οπότε σκεφτόμουν πώς θα αντιμετωπίσω τον κόσμο που είναι μέσα στην κλινική.
Απέφυγα να πάω σε μια ιδιωτική κλινική, αλλά λέω να στηρίξουμε τα δικά μας. Δεν ήταν το πιο εύκολο, το αντιμετώπισα ως παρατηρητής του πράγματος. Ήταν αρκετά δύσκολο θα πω. Ήταν τρόμος και προδοσία. Η χαρά του Δρομοκαΐτειου ήμουν, κάποιοι έλεγαν εντάξει μια χαρά είμαστε αφού είναι και ο Μαζωνάκης εδώ».
