Ο Θάνος Πλεύρης μιλάει στο meaculpa.gr και την Ελένη Κριτσιδήμα, για όλα. Απαντά χωρίς φόβο και πάθος, στις ερωτήσεις για την Αθήνα και τη Χρυσή Αυγή. Μην ψάχνοντας διπλωματικές διεξόδους, παραδέχεται τα λάθη του, δηλώνει Χριστιανός Ορθόδοξος και τολμά να αναδείξει την ανάγκη ύπαρξης ιδιωτικής Υγείας. Δεν κρύβει την αντίδρασή του για το λαθρομεταναστευτικό και ξεκαθαρίζει πως θα επιχειρήσει να βάλει τέλος στο «χάος των τρολς» του διαδικτύου.

Κύριε Πλεύρη, θα ήθελα να ξεκινήσουμε από την περίοδο που είχατε την περιπέτεια με την υγεία σας. Τότε, γίνατε θύμα επιθέσεων από τρολς. Στο διαδίκτυο γράφονταν χυδαίες ύβρεις και άνθρωποι με ψευδώνυμα ευχόντουσαν το θάνατό σας. Πως αισθανθήκατε όταν τα διαβάσατε;

Η περιπέτεια που αντιμετώπισα ήταν από μόνη της τρομακτική, όμως με επηρέασε πολύ και ειδικά στον τρόπο σκέψης. Ξέρετε, θεωρούμε δεδομένα κάποια πράγματα στην καθημερινότητά μας. Συχνά, αγχωνόμαστε για ήσσονος σημασίας ζητήματα. Όμως, το σημαντικότερο είναι η υγεία, η δική μας και των αγαπημένων μας. Κι αυτό το συνειδητοποίησα στον απόλυτο βαθμό, μόνο όταν κινδύνεψε η δική μου και βρέθηκα στην εντατική. Δεν σας κρύβω πως τον πρώτο καιρό, που τα έμαθα, με άφησαν αδιάφορο. Όσο περνούσε ο καιρός όμως… με προβλημάτισαν. Αναρωτιόμουν πως αυτή η ανωνυμία που προσφέρουν τα social media οδηγεί σ’ ένα είδος κανιβαλισμού. Σκεφτόμουν ότι φτάνουν κάποιοι στο σημείο να εύχονται «ψόφο» γι’ άλλους ανθρώπους.  Θέλω να πιστεύω πως κάποια στιγμή -καθώς είναι άνθρωποι και όχι τρολς στην πραγματικότητα- θα συνειδητοποιήσουν το λάθος τους. Η τροπή που πήρε η υγεία μου, ήταν μια εμπειρία οδυνηρή, όχι μόνο για εμένα, αλλά και για την οικογένειά μου. Εύχομαι να μη βρεθεί κανείς στη θέση τη δική μου ή των οικείων μου, ούτε κι αυτοί που ευχήθηκαν το θάνατό μου.

Αυτά σας τιμούν ως άνθρωπο. Όμως ως νομικός δεν κρίνετε πως πρέπει -κάπως- να περιοριστεί η ασυδοσία που κυριαρχεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Tα social media είναι ένα σπουδαίο εργαλείο. Πέρα από τη γρήγορη και άμεση επικοινωνία που προσφέρουν, δίνουν τη δυνατότητα της ενημέρωσης σε ανθρώπους, που δεν έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ. Παρ’ όλα αυτα, όπως το κάθε τι, έτσι και τα social  έχουν θετικά και αρνητικά.  Το αρνητικό τους είναι πως μπορεί ο καθένας να δημιουργήσει έναν λογαριασμό με ψευδή στοιχεία, για να σπιλώσει άλλους. Εν τούτοις,  δεν είναι μόνο οι συκοφάντες και οι υβριστές που κρύβονται πίσω από μια ψεύτικη ταυτότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που  -με πλαστά στοιχεία- προσεγγίζουν παιδιά. Γυναίκες καταλήγουν θύματα βιασμού, μετά από επικοινωνία με «γνωστούς – άγνωστους». Κατ’ εμέ, πρέπει να δημιουργηθεί ένα θεσμικό πλαίσιο γύρω από το διαδίκτυο και τη χρήση του. Ένα πλαίσιο που θα προστατεύει την ελευθερία της άποψης και της έκφρασης, που χαρακτηρίζει τα social media και είναι σημαντική για ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ. Αλλά χρειάζεται να είναι και άτεγκτο με την ανωνυμία. Να αίρεται, με συνοπτικές διαδικασίες, η προστασία του αμφίβολου προφίλ όταν υπάρχει υπόνοια κινδύνου ή ο χρήστης επιτίθεται σε τρίτους ή τους προσβάλει.

Εσείς, ως βουλευτής θα φροντίσετε για τη νομοθέτηση όσων λέτε τώρα;

Την περίοδο που ήμουν βουλευτής, μαζί με ορισμένους συναδέλφους είχαμε σχεδιάσει σχετικό πλαίσιο, τ’ οποίο -δυστυχώς- δεν προχώρησε λόγω αντιδράσεων. Βρίσκεται στις άμεσες προτεραιότητές μου, η επαναφορά του. Θεωρώ πως πλέον έχουμε την ωριμότητα αλλά και τη διεθνή εμπειρία, ώστε να σχεδιάσουμε ένα νομοσχέδιο που θα είναι αμιγώς προστατευτικό. Δηλαδή, θα προφυλάσσει τη διατύπωση της γνώμης και ταυτόχρονα θα βοηθά την προσωπικότητα που θίγεται να δικαιωθεί.

Έχετε γράψει ένα βιβλίο για τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και ταυτόχρονα είστε μέλος στον τομέα υγείας ΝΔ. Το ενδιαφέρον και  η ευαισθησία σας, πηγάζουν από την περιπέτεια που αντιμετωπίσατε;

Κοιτάξτε, μου αρέσει να είμαι ειλικρινής. Η ευαισθησία που μπορεί να έχει κάποιος, γιατί είδε ή άκουσε, δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη που έχει ο παθών. Εμένα, η περιπέτειά μου μου δημιούργησε την υποχρέωση να προσπαθήσω για να βοηθήσω ανθρώπους που βρίσκονται ή θα βρεθούν στη θέση που ήμουν εγώ.

Πολλοί δεν γνωρίζουν πως το γνωστικό αντικείμενό μου είναι το Ιατρικό Δίκαιο, ενώ τόσο το μεταπτυχιακό, όσο και το διδακτορικό μου είναι στην Ιατρική Ευθύνη. Πάντοτε, ενδιαφερόμουν για τον κλάδο της υγείας και ήθελα να συνδράμω σε αυτόν, ως νομικός. Ωστόσο, το προσωπικό βίωμά μου σε συνδυασμό με τα ποσοστά νοσοκομειακών λοιμώξεων, που είναι κατά πολύ μεγαλύτερα από το διεθνή μέση όρο των δυτικών χωρών, μεγέθυναν αυτό το ενδιαφέρον και το εξέλιξαν σε ευαισθητοποίηση. Ορμώμενος από τη δική μου περιπέτεια, σκέφτηκα πως πρέπει να υπάρχει ένα βιβλίο με τα δικαιώματα των ασθενών που πάσχουν από νοσοκομειακή λοίμωξη και τις βελτιώσεις που επιβάλλεται να γίνουν σε θεσμικό επίπεδο.

Μάλιστα, υπάρχει και μια αντίστοιχη μη κυβερνητική οργάνωση, για την επιτήρηση – επίλυση των νοσοκομειακών λοιμώξεων, στην οποία άτομα, που έχουν ξεπεράσει ανάλογα προβλήματα, μπορούν να απευθύνονται.  Στόχος μας δεν είναι το όφελος σε δικαστικό επίπεδο ή η διεκδίκηση αποζημιώσεων, αλλά η κατάθεση της εμπειρίας, έτσι ώστε να συνδράμουμε στη βελτίωση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου.

Έχετε διατελέσει νομικός σύμβουλος υπουργού Υγείας στο πλευρό του Άδωνι Γεωργιάδη, αλλά και του Μάκη Βορίδη. Σύμφωνα με τις καταγγελίες της ΠΟΕΔΗΝ, το εθνικό σύστημα βρίσκεται – σήμερα- σε πλήρη εγκατάλειψη . Δεν υπάρχουν γιατροί, δεν υπάρχει υγειονομικό προσωπικό, υλικά, κτλ. Τελικά το πεντάευρο του Άδωνι βοηθούσε το ΕΣΥ;

Όλες οι δράσεις και οι αποφάσεις εκείνης της περιόδου είχαν έναν στόχο: να ευνοηθεί και να συντηρηθεί το σύστημα Υγείας για να είναι σε θέση να θεραπεύει, να νοσηλεύει και να περιθάλπει άμεσα. Όπως καταλαβαίνετε, γίνονταν ενέργειες και μεταρρυθμίσεις σε τάχιστους χρόνους. Παίρναμε αποφάσεις, με μόνο κριτήριο την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος, χωρίς να εστιάζουμε στην επικοινωνία τους. Τα πέντε ευρώ ήταν ένα μικροποσό, που δεν θα «έλειπε» από κάποιον. Στο σύνολό τους, ωστόσο, τα εισιτήρια καθιστούσαν τα νοσοκομεία αξιοπρεπή και δε βλέπαμε εικόνες σαν τις σημερινές.  Τότε, ήταν δύσκολο να το κατανοήσουν οι πολίτες, που νυχθημερόν, γίνονταν αποδέκτες προπαγάνδας.  Τώρα δικαιώνονται οι αποφάσεις και οι ενέργειές μας.  Ένα άλλο παράδειγμα είναι το πλαφόν στη συνταγογράφηση, που πολεμήθηκε σφοδρά. Πλέον, έχει ξεφύγει η φαρμακευτική δαπάνη, όπως και η δαπάνη διαγνωστικών εξετάσεων. Το πεντάευρο, που τόσο δαιμονοποιήθηκε,  ήταν και μια μέθοδος ελέγχου του συστήματος από τον ίδιο τον ασφαλισμένο. Όταν κάποιος πληρώνει για κάτι, έστω και με μικρό αντίτιμο, γίνεται ο ίδιος ελεγκτής, κατά μία έννοια. Έχει δικαίωμα, για να το θέσω πιο απλά, να απαιτήσει για τις καλύτερες υπηρεσίες.

Η δική σας άποψη, για τη σημερινή εικόνα ποια είναι;

Η Νέα Δημοκρατία και ο επικεφαλής του τομέα Υγείας, Βασίλης Οικονόμου αναδεικνύουν συνεχώς θέματα, από τα οποία προκύπτει πως στο ΕΣΥ εντοπίζεται τεράστιο πρόβλημα, σήμερα.

Εγώ τολμώ να πω πως το ΕΣΥ βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, διότι έχει αφεθεί από τους ίδιους τους υπουργούς Υγείας. Οι κύριοι Ξάνθος και Πολάκης το εγκατέλειψαν και το βάρος επωμίστηκε στους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους διοικητικούς υπαλλήλους και όσους άλλους εργάζονται και δίνουν υπεράνθρωπο αγώνα μόνοι τους.  Και λέω το εγκατέλειψαν, καθώς η υπάρχουσα,  δημοσιονομική κατάσταση της χώρας δεν δικαιολογεί τις ελλείψεις που υπάρχουν. Γνωρίζουν πως στα νοσοκομεία εργάζονται άνθρωποι που έχουν δώσει όρκο, έχουν ανθρωπιά και φιλότιμο μέσα τους, άνθρωποι που δεν θα παρατήσουν τα πόστα τους, θα πληρώσουν από την τσέπη τους και θα εφημερεύσουν ακόμα κι απλήρωτοι. Οι νυν υπουργοί, κατά την άποψή μου, διακατέχονται από ιδεοληψία. Από τη μία, υπερασπίζονται – θεωρητικά- το δημόσιο πυλώνα και από την άλλη δεν τον στηρίζουν.

Τι θα αλλάζατε εσείς, άμεσα, στον τομέα της Υγείας;

Κοιτάξτε, το δημόσιο σύστημα Υγείας είναι πολύ καλό και δεν πρέπει να το υποτιμούμε, ούτε καν τώρα που παραπαίει λόγω της προκλητικής εγκατάλειψης. Μην ξεχνάμε όμως πως υπάρχουν και πολλοί, καλοί ιδιωτικοί πάροχοι. Στον ιδιωτικό κλάδο Υγείας, λοιπόν, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο πεδίο δράσης. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να αναβαθμιστεί η ίδια η υπηρεσία. Ο πολίτης ενδιαφέρεται να λάβει σωστή, γρήγορη θεραπεία, κι αυτή μπορεί να προέλθει και από έναν ιδιωτικό πάροχο. Επίσης, δικαιούται να επιλέξει που θα στραφεί. Η πολιτεία πρέπει να βγάλει τις αριστερές παρωπίδες και την αντίληψη πως όλα πρέπει να τα κάνει και να τα παρέχει το κράτος.

Είστε χριστιανός ορθόδοξος. Δεν το κρύβετε, δεν ντρέπεστε να το πείτε. Μάλιστα, είναι η πρώτη πληροφορία που διαβάζει για εσάς όποιος επισκεφθεί την ιστοσελίδα σας. Αυτή η δόλια, υποβόσκουσα επιχείρηση -από πλευράς κυβερνήσεως- για το διαχωρισμό Εκκλησίας - Κράτους σας ενοχλεί;

Φυσικά μ’ ενοχλεί και μάλιστα πάρα πολύ.  Είμαι Έλληνας, Χριστιανός Ορθόδοξος. Το προοίμιο του Συντάγματός μας αναφέρεται στο όνομα της Ομοουσίου, Αδιαιρέτου και  Αγίος Τριάδος και συνδέεται με τους αγώνες των προγόνων μας για την ελευθερία. Εκείνοι ήθελαν, λόγω της σημαντικότητας των αγώνων τους, η ορκωμοσία να γίνεται επάνω στο ιερότερο και ηθικότερο που διαθέτει ο Έλληνας  Χριστιανός, δηλαδή τον τριαδικό Θεό μας. Το ελληνικό έθνος ανέκαθεν είχε ιστορικά στενούς δεσμούς με την Ορθοδοξία. Κι αυτοί  έφτασαν στο σημείο να μιλήσουν για το Προοίμιο. Πώς να μην ενοχληθώ;

Δεν θα δυσαρεστούμουν αν είχαμε να κάνουμε με μια απλή, προσπάθεια καθιέρωσης της ανεξιθρησκείας. Προσπαθούν να επιβάλλουν την αθεΐα, κι αυτό είναι που με πειράζει. Πρόκειται για μια ομάδα ανθρώπων, που είναι όλοι τους άθεοι. Βέβαια, είναι προσωπικό δικαίωμα τους να μην πιστεύουν. Από αυτό όμως μέχρι το να προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα ιδιότυπο, κοσμικό κράτος απέχουν παρασάγγας. Κάνουν λόγο για προοδευτισμό, αλλά τα παραδείγματα μαρτυρούν άλλα αποτελέσματα. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα κράτος, άρρηκτα συνδεδεμένο με τη θρησκεία. Στον αντίποδα, η Τουρκία είναι κοσμικό κράτος. Που εντοπίζουμε την πρόοδο;

Πιστεύετε ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής είναι και αυτοί εξαπατημένοι πολίτες;

Η Χρυσή Αυγή είναι τρίτο κόμμα πια και μπορείς να την αντιμετωπίσεις με δύο τρόπους.  Ο ένας να θεωρήσεις πως δεν υπάρχει, ο άλλος να λύσεις τα προβλήματα των ανθρώπων. Προσωπικά, διαφωνώ με τον πρώτο. Οι πολίτες που ζουν στον Άγιο Παντελεήμονα ή σε άλλες περιοχές και λόγω της λαθρομετανάστευσης δε μπορούν να κυκλοφορήσουν, κλείνονται στα σπίτια τους, ζουν με το φόβο… Με συγχωρείτε, αυτοί δεν είναι ούτε φασίτες, ούτε ναζί. Αν η επόμενη κυβέρνηση καταφέρει να λύσει το πρόβλημα που υφίσταται, αυτοί οι άνθρωποι δεν θα έχουν και λόγο να ψηφίζουν Χρυσή αυγή. Μέρος των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής είναι απελπισμένοι πολίτες, των οποίων τα προβλήματα δεν έχουν καταφέρει να λύσουν τα κόμματα του συνταγματικού τόξου.  Εναποθέτουν τις ελπίδες τους στη Χρυσή Αυγή, γιατί έχουν απογοητευτεί από τους υπόλοιπους.

Εμείς δεν πρέπει να κλείνουμε τα αυτιά μας. Πρέπει να τους ακούσουμε, να τους αφουγκραστούμε, να κατανοήσουμε γιατί ψηφίζουν Χρυσή Αυγή και να επιδιώξουμε να κάνουμε καλύτερη την καθημερινότητα τους. Αν  αποκαλούμε φασίστα, οποιονδήποτε μιλά για περιορισμένη, μεταναστευτική πολιτική και αντιεγκληματική δράση, τα ποσοστά της ΧΑ δεν πρόκειται να πέσουν.

Ακούγεται πως η κυβέρνηση καθυστερεί σκόπιμα τη δίκη της Χρυσής Αυγής. Τι απαντάτε σ’ αυτό το σενάριο, ως νομικός; Είναι πιθανόν να συμβαίνει;

Πολλοί μιλούν για γρήγορες αποφάσεις. Βλέπουμε να επικρατεί αυτή η αντίληψη και σε άλλες υποθέσεις, αποκαλούμενες «σκάνδαλα». Εγώ, ως δικηγόρος, δεν είμαι οπαδός της γρήγορης απόφασης. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στα δικαιώματα των κατηγορούμενων και τη γρήγορη, απονομή δικαιοσύνης. Οι κατηγορούμενοι έχουν δικαιώματα, τα οποία οφείλουμε να σεβόμαστε. Είναι αναμενόμενη η καθυστέρηση που θα προκύψει, από τις ερωτήσεις των συνηγόρων κατηγορουμένων προς τους μάρτυρες.

Επίσης, η κάθε υπόθεση απαιτεί διαφορετικό χρόνο. Με αυτά τα δεδομένα, είναι λογική η αργοπορία μιας δίκης με τόσους κατηγορούμενους. Αλλά, το γεγονός πως δε βρέθηκε έγκαιρα δικαστική αίθουσα και τα διάφορα θέματα υλικοτεχνικών υποδομών, που έχουν προκύψει, μαρτυρούν μια προβληματική κατάσταση.  

Είναι εξωφρενικό να προστίθενται προβλήματα σε μια -έτσι κι αλλιώς- μακροχρόνια δίκη. Από την άλλη, δεν γίνεται να μην εγείρονται σκέψεις, όπως αυτή που αναφέρατε, όταν βλέπουμε να αποφυλακίζονται οι κατηγορούμενοι και ταυτόχρονα να επικρατεί μια πολυεπίπεδη σιωπή. Επιπλέον, παρατηρούμε την ταύτιση ψήφων ΣΥΡΙΖΑ – Χρυσής Αυγής, ακόμη και για θέσεις προσώπων σε ανεξάρτητες Αρχές. Ως εκ τούτου, οι προβληματισμοί είναι εύλογοι και βάσιμοι.

Κι αν ισχύουν τα σενάρια τότε πρόκειται για ξεκάθαρη προσβολή και εμπαιγμό στην οικογένεια που θρηνεί τον άνθρωπό της. Διότι, όπως πρέπει να σεβόμαστε τα δικαιώματα των κατηγορούμενων , έτσι πρέπει να σεβαστούμε τα δικαιώματα της οικογένειας αυτής.  Έχασαν το παιδί τους και επιθυμούν να αποδοθεί  δικαιοσύνη σε όσους ευθύνονται. Χωρίς απόφαση, δε μπορούμε να πούμε ποιοι ενέχονται, αλλά σίγουρα κάποιοι είναι και πρέπει να καταδικασθούν. 

Είναι επιτακτική ανάγκη, η πολιτεία, έννομα, να βοηθήσει στο έργο της δικαιοσύνης και την προσπέλαση των προβλημάτων. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει ακόμα ένα πολιτικό παιχνίδι, κατά την άποψη μου.

Είστε ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, στο δήμο Αθηναίων. Ο κος Καμίνης σας εμπιστεύτηκε μια καίρια θέση στην επιτροπή δημοπρασιών. Τώρα που η θητεία του έφτασε στο τέλος κι εσείς αποσύρεστε από την αυτοδιοίκηση, θα ήθελα να μου πείτε – με το χέρι στην καρδιά- αν ήταν ένας καλός δήμαρχος για την Αθήνα.

Ο κύριος Καμίνης έχει κερδίσει το σεβασμό μου ως προσωπικότητα και πράγματι μου εμπιστεύτηκε κρίσιμες θέσεις, κατά τη θητεία μας, τις οποίες δέχτηκα, καθώς πιστεύω πως η ενασχόληση με τα κοινά σημαίνει προσφορά, από κάθε πλευρά.  Είναι αξιοπρεπέστατος και ποτέ δεν φάνηκε ανακόλουθος. Θεωρώ πως υπάρχουν μεμονωμένες, επιτυχημένες ενέργειες του, όμως στο σύνολο της θητείας του κρίνεται αποτυχημένος .

Πιστώνω στα θετικά της θητείας του πως επιχείρησε να διαχειριστεί το Δήμο, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, τη μνημονιακή. Δεν ασχολήθηκε όμως, στο βαθμό που έπρεπε, με τα προβλήματα της καθημερινότητας των δημοτών. Ούτε με ζητήματα ασφάλειας, κι ούτε με την εγκληματικότητα που κυριαρχεί σε πολλές περιοχές. Φυσικά, δεν είναι υπεύθυνος ο ίδιος για την ανομία, ούτε μπορεί να την εξαλείψει μόνος του. Παρά ταύτα, έπρεπε να πιέσει στον έσχατο βαθμό την κεντρική εξουσία για αποφάσεις που θα οδηγούσαν στην ανακούφιση των πολιτών. Δεν γίνεται να λέει η δημοτική αρχή πως δεν ασχολείται με το πρόβλημα των κατοίκων, επειδή αυτό δεν άπτεται των αρμοδιοτήτων της. Η λύση μπορούσε να έρθει και με άλλους τρόπους, όπως η αύξηση περιπολιών της δημοτικής αστυνομίας και ο εντονότερος φωτισμών των δρόμων.

Η Αθήνα είναι μια τουριστική πόλη, την επισκέπτονται χιλιάδες επισκεπτών κάθε χρόνο. Επίσης, στο κέντρο φτάνουν καθημερινά κάτοικοι άλλων περιοχών, γιατί δουλεύουν εδώ. Η δημοτική αρχή Καμίνη επιβάρυνε την Αθήνα μ΄ έναν υπέρογκο αριθμό παράνομων, μεταναστών που δεν χαλούν μόνο την εικόνα της, αλλά δημιουργούν και προβλήματα στην καθημερινότητα κατοίκων, επισκεπτών, τουριστών κι εργαζόμενων. Εφαρμόσθηκε μια πολιτική ανοχής εις βάρος της ίδιας της πόλης, που τελικά δεν έπληξε μόνο τους Αθηναίους αλλά και την ίδια τη δημοτική αρχή.

Ο Κώστας Μπακογιάννης, κατά τη γνώμη σας, θα είναι ο δήμαρχος που η Αθήνα έχει ανάγκη;

Ο κύριος Μπακογιάννης προέρχεται από την αυτοδιοίκηση. Έχει να επιδείξει μια πορεία, που από μόνη της απαντά στο ερώτημα, Πέτυχε ως δήμαρχος, πέτυχε και ως περιφερειάρχης. Το έργο του, από κάθε θέση, δηλώνει πως έχει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά. Πάει κόντρα σε κατεστημένα, διεκδικεί, διορθώνει, επιλύει, παίρνει ώριμες αποφάσεις. Επίσης,  πιστεύω πως η αναγνωρισιμότητά του θα τον βοηθήσει στην ανάδειξη των σημαντικών προβλημάτων.

Υπάρχει κάτι που του έχετε πει, τον έχετε συμβουλέψει με την εμπειρία που έχετε;

Μιλάμε συχνά. Είναι άνθρωπος που ακούει και κυρίως θέλει να ενημερώνεται. Του έχω επισημάνει πως η Αθήνα δεν είναι μόνο η εικόνα της προς τα έξω αλλά και η καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν σε αυτή. Όπως ο κάθε κάτοικος οποιασδήποτε περιοχής, έτσι και ο Αθηναίος έχει ανάγκη έναν δήμαρχο που θα εργάζεται προς όφελός του και θα στέκεται δίπλα του, ακόμη και για τα απλά προβλήματα. Τον έχω ενημερώσει για το πόσο βασανίζονται οι κάτοικοι από τη λαθρομετανάστευση, ένα πρόβλημα που μπορεί να μοιάζει ασήμαντο – σε κάποιον που δεν βιώνει τις συνέπειες- αλλά η λύση του θα αποκαταστήσει το αίσθημα της ασφάλειας.

Ας επανέλθουμε σ΄ εσάς. Θα είστε υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, στις εθνικές εκλογές;

Έχω εκδηλώσει την επιθυμία μου να πολιτευτώ στο πλευρό του Κυριάκου Μητσοτάκη και να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο της Α΄Αθηνών.

Σας εύχομαι να είστε. Όμως γιατί ο εν δυνάμει ψηφοφόρος σας να επιλέξει εσάς έναντι των συνυποψηφίων σας;

Το σημαντικό είναι να επιλέξει τη Νέα Δημοκρατία, γιατί μόνο αυτό το κόμμα εγγυάται σήμερα και δεσμεύεται για την εξυγίανση του κράτους. Κακά τα ψέματα, αναντικατάστατα, πολιτικά πρόσωπα δεν υπάρχουν. Πολλοί πιστεύουν πως έχουν δεδομένη την εκλογή τους, κι αυτή η έπαρση είναι βλαβερή, σε συνδυασμό με ένα επιτηδευμένο προφίλ, βλάπτουν. Εγώ έχω μια πορεία, μια συγκεκριμένη παρουσία και ξεκάθαρες θέσεις πάνω σε κάποια θέματα. Δεν προτίθεμαι να προσποιηθώ κάτι άλλο. Πιστεύω πως όποιος με τιμήσει με την ψήφο του, θα το κάνει γιατί εκτιμά την ειλικρίνειά μου και έχουμε ταύτιση απόψεων στα ζητήματα που αφορούν την εθνική ταυτότητά μας και την υγεία. Επιπλέον, δεν πολιτεύομαι για να βιοποριστώ. Υποκινούμαι από την αγάπη μου για την Ελλάδα και το όνειρο να ζήσουν τα παιδιά μου σ’ ένα σύγχρονο, ευέλικτο κράτος. Όσα χρόνια βρίσκομαι εκτός βουλής, είμαι μάχιμος δικηγόρος και λειτουργώ το γραφείο μου. Ξέρω τι σημαίνει Έλληνας εργαζόμενος και τις δυσκολίες που καλείται καθημερινά να ανταπεξέλθει, επειδή είμαι κι εγώ.

Κλείνοντας, πότε είπατε mea culpa τελευταία φορά και γιατί, αν επιτρέπετε;

Ανέκαθεν, παραδεχόμουν το λάθος μου, όταν έκρινα πως είναι απαραίτητο. Όμως μετά την περιπέτεια μου, το λέω πιο εύκολα, χωρίς πολλή σκέψη, αβίαστα. Λέω mea culpa και ζητώ συγγνώμη από την οικογένειά μου, συχνά, λόγω των πολλών ωρών που λείπω από το σπίτι. Προσπαθώ, όσο μπορώ, να μην επαναλαμβάνω τα λάθη μου. Εφευρίσκω τρόπους να περνώ μαζί τους, έστω κι 1’ παραπάνω απ’ όσο τους στέρησα κάποια, άλλη φορά.

Δεν είναι όμως μόνο το προσωπικό mea culpa, αλλά και το πολιτικό. Είναι σημαντικό να μη φοβάσαι να πεις δημόσια πως έχεις κάνει λάθος. Είναι έντιμο να το παραδεχτείς. Στο παρελθόν, μίλησα για θανάτους στα σύνορα, στα πλαίσια της διαχείρισης του λαθρομεταναστευτικού. Πρόκειται για μια δήλωση, που θα με ακολουθεί πάντα. Όμως, κατέληξα πως ήταν λάθος και δε φοβήθηκα να το πω. Θα μπορούσα να λέω πως παρερμηνεύθηκε ή διαστρεβλώθηκε. Θα ήταν άτιμο, να το κάνω. Ήταν λάθος τόσο η δήλωση, όσο και η σκέψη. Το κατάλαβα εκ των υστέρων και είπα mea culpa. Δεν είναι φοβικό να μην παραδεχόμαστε τα σφάλματά μας, αλλά το αντίθετο ακριβώς… να προσπαθούμε να τα κουκουλώσουμε. Όπως συμβαίνει – αυτές τις μέρες- με την υπόθεση της ηχογράφησης Στουρνάρα.  Όποιος εκτίθεται στην πολιτική σκηνή, πρέπει να διακατέχεται από θάρρος, σθένος και την ικανότητα να κοιτάζει τον κόσμο στα μάτια.

Tags: