Γράφει ο Γιάννης Βήκας*

Ένα θετικό των επικείμενων εκλογών σε αυτοδιοικητικό και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι πως η ρητορική των κομμάτων έχει βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επίσης σημαντική πλέον είναι και η παρουσία των ΛΟΑΤΚΙ+ και Ελλήνων διαφορετικής καταγωγής που είναι υποψήφιοι σε ψηφοδέλτια της Κεντροαριστεράς, της Αριστεράς και των Φιλελευθέρων.

Το ζήτημα που με προβληματίζει ωστόσο είναι πως δε διευρύνεται η ατζέντα σε ορισμένες περιπτώσεις. Η καμπάνια πολλών εκ των προαναφερόμενων ξεκινά και τελειώνει στη θεματολογία των ΛΟΑΤΚΙ+ διεκδικήσεων, για να μιλήσουμε για τη μια κατηγορία. Θεωρώ πως είναι λάθος λοιπόν να εστιάζουμε σε μονοδιάστατα πολιτικά αφηγήματα, μιας και πέραν όλων των άλλων καλούμαστε να είμαστε πολιτικοί , εκπρόσωποι του λαού, να δουλεύουμε για μια πληθώρα θεμάτων και να μπορούμε να σταθούμε αντάξιοι των προσδοκιών των πολιτών που το μόνο που επιζητούν είναι θέληση, διαφάνεια, σκληρή δουλειά και αποτέλεσμα.

Είναι απαραίτητο τα ανθρώπινα δικαιώματα να υπάρχουν πάντοτε στο πλάνο, διότι όπως βλέπουμε σε πολλές περιπτώσεις ακόμη σημειώνονται ομοφοβικές, ρατσιστικές και τρανσφοβικές επιθέσεις, άνθρωποι αυτοκτονούν λόγω κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ ακόμη και διοικήσεις ανακαλούν προοδευτικά νομοσχέδια ή θεσμοθετούν τη διάκριση ανάμεσα στους πολίτες (βλ. ΗΠΑ, Ουγγαρία, Ρουμανία, κ.ά). Ανεξάρτητα από την εκάστοτε οικονομική, πολιτική και αμυντική συγκυρία, τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να μπαίνουν στην άκρη και αυτό το αντιλαμβάνεται κάθε δημοκράτης. Ωστόσο, ποιος είπε ότι οι ΛΟΑΤΚΙ+ ή διαφορετικής καταγωγής Έλληνες πρέπει να μην έχουν άποψη για την ασφάλεια, την καθαριότητα, την εξωτερική πολιτική, την ενέργεια ή αλλά φλέγοντα ζητήματα; Είμαι σίγουρος λοιπόν πως όταν θα μιλήσουμε για πλήρη συμπερίληψη, αυτό θα σημαίνει πως οι παραπάνω υποψηφιότητες δε θα χρησιμοποιούνται ως καρικατούρες, αλλά θα πολιτεύονται γιατί έχουν προτάσεις και πέραν της ιδιαίτερα σημαντικής ατζέντας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Θα έλεγε κανείς πως ο καθένας και η κάθε μία έχει έναν τομέα εξειδίκευσης• σίγουρα, αυτό που θεωρώ ιδανικό ωστόσο είναι να αξιοποιείται το κάθε πρόσωπο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέσω της συμμετοχής στα κοινά και για ζητήματα που δεν αφορούν το άμεσο βίωμά τους στην προσωπική τους ζωή.

Στην Ελλάδα είναι ταμπού ακόμη και αποτελεί ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας να είναι κανείς ΛΟΑΤΚΙ+ ή διαφορετικής καταγωγής Έλληνας και να πολιτεύεται• εμένα λοιπόν δε μου φαίνεται συνταρακτικό. Και για να έρθω στο πεδίο μου ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον Παύλο Γερουλάνο, όλες και όλους μας αφορά η καθαριότητα, ο τουρισμός, η ασφάλεια, ο φωτισμός, η ευημερία, οι χώροι πρασίνου, η οδηγική παιδεία, η ελεύθερη πρόσβαση στα πεζοδρόμια και πολλά άλλα σημαντικά θέματα που απασχολούν μια πόλη σαν την Αθήνα. Η στιγμή, λοιπόν, που θα μιλάμε για συμπερίληψη και αποδοχή θα είναι η στιγμή που ο υπουργός Οικονομικών, Αγροτικής Ανάπτυξης, ο πρωθυπουργός, ο δήμαρχος ή άλλος αξιωματούχος θα μπορούσε να είναι το οποιοδήποτε πρόσωπο ανεξαρτήτως του χρώματος, φυλής, φύλου, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας φύλου, σωματικής κατάστασης ή άλλου χαρακτηριστικού. Αρκεί να είναι ικανό πρόσωπο, να έχει πολιτική βούληση, να ενδιαφέρεται για το κοινό καλό και να έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι• τόσο απλά.

*Ο Γιάννης Βήκας είναι Σύμβουλος Επικοινωνίας, Εκπρόσωπος του ΛΟΑΤΚΙ+ Δικτύου των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και υποψήφιος για το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας με το συνδυασμό «Αθήνα Είσαι Εσύ» του Παύλου Γερουλάνου.