Σημαντικό ενδιαφέρον προσέλκυσε η πολυδιαφημισμένη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος μίλησε εφ’ όλης της ύλης για ζητήματα που αφορούν τα εθνικά θέματα και τη γενικότερη πορεία της χώρας. Με τις τοποθετήσεις του εξέφρασε ανησυχίες που συμμερίζεται μεγάλο μέρος των εθνικά σκεπτομένων πολιτών.
Ωστόσο, παρά τη σαφή κριτική που άσκησε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο κ. Σαμαράς απέφυγε να θίξει ορισμένα ζητήματα που απασχολούν έντονα το πατριωτικό και αντισυστημικό κοινό. Δεν έκανε καμία αναφορά στο θέμα των εμβολίων και των υποχρεωτικοτήτων, ούτε στο ζήτημα του προσωπικού αριθμού και των κινδύνων που αυτός συνεπάγεται για την ιδιωτικότητα των πολιτών.
Επίσης, απουσίαζε κάθε αναφορά στον πόλεμο της Ουκρανίας και στις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Αν και κατέκρινε τη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο με τη Ρωσία», δεν προχώρησε σε ξεκάθαρη τοποθέτηση υπέρ της άρσης των κυρώσεων που καταστρέφουν την ελληνική και την ευρωπαϊκή οικονομία, ενώ δεν αναφέρθηκε καν στο ζήτημα της προμήθειας φθηνού φυσικού αερίου από τη Ρωσία.
Συνολικά, η συνέντευξη έδειξε ότι ο πρώην πρωθυπουργός απευθύνεται κυρίως στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, επιχειρώντας να εκφράσει τη «φωνή της παράταξης» που αισθάνεται πολιτικά περιθωριοποιημένη. Ο ίδιος άλλωστε παραδέχτηκε ότι πάντοτε κινήθηκε «εντός των πλαισίων της παράταξης» και ποτέ έξω από αυτά.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν ένας τέτοιος λόγος μπορεί να συγκινήσει ένα ευρύτερο ακροατήριο, το οποίο σήμερα αναζητά αυθεντικές, αντισυστημικές φωνές και πολιτική τόλμη.
