Η εγκαθίδρυση του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο είναι πλέον γεγονός και το πολιτικό κλίμα σε διεθνές επίπεδο έχει αρχίσει να αλλάζει. Όλο και περισσότεροι ηγέτες ανά τον κόσμο έχουν αρχίσει να «στρίβουν» προς το συντηρητικότερον. Τι κι αν στο παρελθόν έχουν υπάρξει διαπρύσιοι κήρυκες της παράνοιας της woke ατζέντας, της κλιματικής «κρίσης», των ανοιχτών συνόρων κλπ, πλέον μιλούν για τις συνέπειες της «πράσινης μετάβασης», του άκρατου δικαιωματισμού και την ανάγκη περιορισμού των μεταναστευτικών ροών. Οπωσδήποτε πρόκειται για σημαντική πρόοδο, έστω και σε επίπεδο ρητορικής, αν σκεφτεί κανείς ότι τα συντηρητικά, αντισυστημικά και εθνοκεντρικά κόμματα γνωρίζουν ραγδαία άνοδο σε Ευρώπη και Αμερική.
- Αναστάσιος Πουλόπουλος, φιλόλογος
Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την «έκρηξη» εθνοσυντηρητισμού και κοινής λογικής έχει παίξει η ψήφος των νέων. Σε μία σειρά από ευρωπαϊκές χώρες, οι νέοι έως 35 ετών φαίνεται ότι απορρίπτουν τις προοδευτικές πολιτικές και την woke ατζέντα υπέρ μιας πιο συντηρητικής και εθνικοπατριωτικής προσέγγισης. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γερμανία, η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά μεταξύ των νέων ψηφοφόρων ηλικίας 16 – 34, γεγονός που τη φέρνουν στη δεύτερη θέση, πίσω από τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU), με μόλις μία ποσοστιαία μονάδα διαφορά, στις πρόσφατες ευρωεκλογές. Το ίδιο συνέβη στην Αυστρία, όπου το Κόμμα Ελευθερίας (FPO) ήρθε πρώτο στους νέους ψηφοφόρους με 27% έναντι 20% του κεντροδεξιού Λαϊκού Κόμματος (OVP) στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στη χώρα. Παράλληλα, στην Ισπανία το εθνοσυντηρητικό Vox είναι το πιο δημοφιλές κόμμα στους νέους. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Πορτογαλία με το κόμμα Chega, ενώ στη Σουηδία, η νεολαία των δεξιών Σουηδών Δημοκρατών (SD) κέρδισε τις φοιτητικές εκλογές, για πρώτη φορά στην ιστορία τους.
Στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι πολύ αισιόδοξα, αν και πιο περίπλοκα, λόγω της πολυδιάσπασης που υπάρχει στον συντηρητικό χώρο. Σύμφωνα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των exit polls των ευρωεκλογών, το μεγαλύτερο μερίδιο της ψήφου των νέων κατευθύνθηκε προς τα δεξιά. Συγκεκριμένα, το 20,4% των ψηφοφόρων ηλικίας 17 – 34 ψήφισαν συντηρητικά κόμματα, με τη μερίδα του λέοντος να λαμβάνει η Ελληνική Λύση (8,4%) και να ακολουθούν η Νίκη (4,9%), η Φωνή Λογικής (4,5%) και οι Πατριώτες (2,6%). Στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ με 18,2%, ενώ στην τρίτη θέση βρέθηκε η κυβερνώσα Νέα Δημοκρατία με μόλις 15,9%, χάνοντας πολύ μεγάλο μέρος της νεανικής ψήφου σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές.
Ακόμα ένα αισιόδοξο στοιχείο για την κατεύθυνση που έχει πάρει η ελληνική νεολαία αποτελούν τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Prorata, η οποία πραγματοποιήθηκε και δημοσιεύθηκε μετά τις αμερικανικές εκλογές και τον θρίαμβο του Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με αυτήν, το 46% των νέων ηλικίας 17 – 34 προτιμά τον επανεκλεγέντα Τράμπ έναντι του 33% που επιλέγει την Κάμαλα Χάρις.
Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η νεολαία και στην Ελλάδα έχει αποκτήσει στη μεγάλη της πλειονότητα εθνοκεντρικά και συντηρητικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει οργανωμένη πολιτική νεολαία, ιδίως από τα τρία κυριότερα κόμματα του πατριωτικού χώρου. Με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να το διαπιστώσει.
Η Ελληνική Λύση διαθέτει μεν οργάνωση νεολαίας, με δύο προέδρους, βορείου και νοτίου Ελλάδος. Οι δραστηριότητές της, όμως, περιορίζονται στην έκδοση εθιμοτυπικών ανακοινώσεων. Η Νίκη, έχει και αυτή οργάνωση νεολαίας. Μπορεί να θυμίζει κατηχητικό, ωστόσο αξίζει να αναφέρουμε ότι μέλη της προσπάθησαν να ανοίξουν πανό υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας, σε εκδήλωση με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα. Για τη Φωνή Λογικής δεν υπάρχει κάτι. Η πρόεδρος είναι καλή στο να προσελκύει χρήστες του Instagram, να φτιάχνει excelάκια με ακολούθους και να απαιτεί να την κοινοποιούν, επί ποινή επιπλήξεως και χαρακτηρισμού ως ακαταλλήλους. Έτσι, πολιτική νεολαία δεν φτιάχνεις.
Ο εθνοσυντηρητικός χώρος χρειάζεται μια πολιτική οργάνωση νεολαία. Μια οργάνωση που θα κινητοποιήσει, θα οργανώσει και θα εκπαιδεύσει τους εκατοντάδες πολιτικά ανήσυχους νέους, προετοιμάζοντας και αναδεικνύοντας τους συντηρητικούς ηγέτες του μέλλοντος, μακριά, όμως, από δοκιμασμένες παλαιοκομματικές πρακτικές «κομματικού σωλήνα». Μια οργάνωση ακτιβιστική, ριζοσπαστική και μαχητική, παρούσα σε κάθε εθνικό προσκλητήριο που θα κάνει πράξη το λεχθέν υπό των κομμουνιστών -οι οποίοι είναι πολύ καλύτεροι σε αυτά- «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα».
Η ευκαιρία υπάρχει. Οι νέοι είναι εκεί. Οι πολιτικοί ταγοί του «χώρου» ας αδράξουν την ευκαιρία και ας επενδύσουν στο μέλλον. Γιατί το μέλλον του εθνοσυντηρητισμού ανήκει στους νέους.
