Σε νέα τροχιά μπαίνουν οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και Πακιστάν, μετά την επίσημη επίσκεψη του Πακιστανού πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ στην Άγκυρα στις 3-4 Ιουλίου, όπου υπέγραψε συμφωνίες άμυνας με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιβεβαιώνοντας το εξαιρετικό κλίμα με τη δήλωση: «Η επιτυχία της Τουρκίας είναι επιτυχία του Πακιστάν και η πρόοδος του Πακιστάν είναι πρόοδος της Τουρκίας».
Η προσέγγιση δεν είναι μόνο γεωστρατηγική αλλά εδράζεται και σε κοινή ιδεολογική πλατφόρμα, με τις δύο χώρες να θεωρούν το Ισραήλ αντίπαλο και να προωθούν το πολιτικό Ισλάμ, υποστηρίζοντας οργανώσεις όπως τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, τη Χαμάς και συναφείς παρατάξεις. Η σύμπραξη εξυπηρετεί τη φιλοδοξία Ερντογάν να αναβιώσει την οθωμανική επιρροή και να τοποθετήσει την Τουρκία στην ηγεσία του ισλαμικού κόσμου.
Οι στρατηγικές σχέσεις περιλαμβάνουν μεταφορά τεχνολογίας, συμπαραγωγή όπλων, στρατιωτική εκπαίδευση και κοινά εξοπλιστικά προγράμματα. Η Άγκυρα τάχθηκε στο πλευρό του Πακιστάν κατά τη σύγκρουση με την Ινδία τον Μάιο του 2025, προμηθεύοντας μη επανδρωμένα αεροσκάφη και αμυντικό υλικό, με αναφορές για Τούρκους συμβούλους που βοήθησαν στον σχεδιασμό αποστολών. Παράλληλα, η Τουρκία είναι ένθερμος υποστηρικτής του Πακιστάν στο ζήτημα του Κασμίρ, το οποίο συνδέει συστηματικά με το παλαιστινιακό σε διεθνή φόρουμ.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το μαχητικό πέμπτης γενιάς KAAN, η ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων και πλοίων, με την Τουρκία να έχει εκπαιδεύσει περίπου 1.500 Πακιστανούς στρατιωτικούς. Στο ναυτικό πεδίο, οι δύο χώρες διεξήγαγαν την πρώτη τους αμφίβια άσκηση και συζητείται η προμήθεια βαρέων τορπιλών για πακιστανικά υποβρύχια, ενώ η Τουρκία, αξιοποιώντας βάση στη Σομαλία, στοχεύει σε πακιστανικά λιμάνια για επέκταση της ναυτικής της παρουσίας.
Η Ινδία ανησυχεί για το ενδεχόμενο η Τουρκία, αν αποκτήσει τα F-35, να μοιραστεί τεχνογνωσία με το Πακιστάν, ενισχύοντας το πρόγραμμα KAAN. Τέλος, η σύμπραξη έχει επεκταθεί και στον ψηφιακό χώρο, με την Τουρκία να υποστηρίζει το Πακιστάν στη δημιουργία κυβερνοδομής για προώθηση γεωπολιτικών αφηγήσεων και θωράκιση της ηγεσίας απέναντι στη διεθνή κριτική.
