Δημοκρατικότεροι των Δημοκρατών

Γράφει η Μαριάνθη Δ. Καφετζή-Ραυτοπούλου*

Πριν από λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν 47 χρόνια από την εξέγερση των φοιτητών, το Νοέμβριο του 1973 κατά της Χούντας. Μια ημέρα που θα έπρεπε να συμβολίζει την ενότητα και τη διαρκή μάχη για τη Δημοκρατία. Μια ημέρα που ανήκει σε όλους τους Έλληνες που πιστεύουν στις αρχές και αξίες της, αλλά και που πορεύονται στη ζωή κατ’ αυτό τον τρόπο. Δυστυχώς, εφέτος περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτή η μέρα σημαδεύτηκε από εμπρηστικές δηλώσεις και μηνύματα διχασμού, σαν να ξεχνάμε τα λάθη του παρελθόντος. Μια χρονιά που θα γραφτεί στην ιστορία από τα αθώα θύματα ενός φονικού ιού παγκοσμίως. Πώς λοιπόν αυτοί οι δήθεν περισσότερο δημοκράτες από όλους εμάς που συμμορφωθήκαμε στους κανόνες που επιτάσσει η πανδημία και όχι μια πολιτική παράταξη, παραβλέπουν – παρακούουν τη θεμελιώδη αξία της Δημοκρατίας, αυτή της ανθρώπινης υπόστασης;

Ο Πρωθυπουργός συνεπής όλο αυτό το διάστημα με την απόφαση ότι προέχει η δημόσια υγεία, ανήγγειλε ότι για τον λόγο αυτό δεν θα γίνει πορεία την ημέρα της επετείου του Πολυτεχνείου. Όπως δεν γιορτάσαμε το Πάσχα, δεν διεξήχθη η παρέλαση της 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου, όπως δεν θα γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα με τον τρόπο που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια. Θρησκευτικές τελετές διεξάγονται με περιορισμούς, μνημόσυνα αγαπημένων προσώπων γίνονται βουβά, σιωπηλά μέσα στη σκέψη μας, με τις εκκλησίες κλειστές. Προσαρμοζόμαστε σεβόμενοι την ανθρώπινη ζωή, την εξάντληση του ιατρικού προσωπικού, που δεν αρκεί με λόγια να ευγνωμονούμε για την αυτοθυσία του, αλλά και με σεβασμό στον επαγγελματία, τον επιχειρηματία και μισθωτό που όσο η έξαρση της πανδημίας υπάρχει, η οικονομία θα είναι κλειστή και η οικονομική εξαθλίωση των εμπλεκομένων σε ανοδική πορεία. Αναρωτιέμαι αν αυτοί που προκαλούν τον σαματά γνωρίζουν εν τέλει τι θα πει Δημοκρατία. Απορώ όμως ακόμα περισσότερο με τους αρχηγούς κομμάτων Αντιπολίτευσης που δεν έδειξαν, ούτε τη στιγμή που γίνεται κάθε ανθρωπίνως δυνατή προσπάθεια ενάντια ενός αόρατου εχθρού, ενότητα και ομοψυχία και ενθάρρυναν με τη στάση τους φαινόμενα δυσάρεστα την ημέρα της επετείου του Πολυτεχνείου. Το κόμματα της Αντιπολίτευσης έφτασαν στο σημείο να μιλούν για εκτροπή, για αντισυνταγματικότητα, τα οποία καταρρίφτηκαν από την απόφαση του ΣτΕ, αγνοώντας ή κάνοντας ότι αγνοούν τους λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας. Μια πορεία που θα ήταν αιτία υπερμετάδοσης του ιού στην κοινωνία. Φόρο τιμής απέτισαν μέσω κατάθεσης στεφάνου όλοι οι θεσμικοί φορείς, αλλά δεν ήταν αρκετό…

Δεν θέλω να δεχθώ ότι στο DNA αυτού του λαού είναι ο διχασμός και η αυτοκαταστροφική διάθεση προκειμένου να εξυπηρετηθούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ πώς αγνοούμε τα λάθη του παρελθόντος και πώς αυτές τις κρίσιμες ώρες που διέρχεται η χώρα μας, ο περήφανος λαός των Ελλήνων δεν δείχνει την απαιτούμενη εθνική συνοχή και αλληλεγγύη και την ίδια ώρα, οι ίδιοι άνθρωποι υπερασπιστές μια πορείας, βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα με το δάχτυλο προτεταμένο να φωνάζουν για μέτρα που δεν πάρθηκαν και την πανδημία να ξεφεύγει. Ταραχή εν κρανίω!

 

 

*Οικονομολόγος, ΜΒΑ

Σύμβουλος Επιχειρήσεων

Πολιτικό Στέλεχος ΝΔ